Een persoonlijk verhaal

Mijn verhaal:
Mijn verhaal begint 82jaar geleden.
Mijn vader werd geboren in 1944 aan boord van een schip.
Het turfschip van mijn opa en oma.
Tijdens de oorlog boden zijn onderdak aan onderduikers aan boord van het schip.
Verstopt onder het turf vervoerden zij deze mensen door Nederland.
Om een ander te helpen met gevaar voor eigen leven.
Dit om levens te redden van hen die in gevaar waren voor de Duitse bezetters.
Hier werd thuis, tot hun dood in 2006 en 2008, nooit over gesproken. 93 en 90 jaar oud.

Zelf heb ik twintig jaar ons land mogen dienen.
Onder andere als lid van een speciaal team, heb ik veel van de wereld gezien.
Wij deden ons werk vol passie, met trots en liefde voor ons land.
Maar naast zonnige tijden heeft dit soms ook een schaduwkant.
14 augustus 2004 werd ik geroepen door de buurvrouw op de camping:
Marcel, er is een collega van je in Irak gedood.
Twee maanden voordat ik zelf naar Irak zou gaan was Jeroen Severs, 29 jaar, in een hinderlaag
neergeschoten. Mijn directe collega en een maat bij de KMar was er niet meer, sindsdien is 14 augustus
donkerrood.
6 juli 2016 kreeg ik bericht, twee militairen omgekomen bij een oefening tijdens hun missie in Mali.
Kevin Roggeveld, 24 jaar, onze plaatsgenoot, was één van de twee die hierbij om het leven is gekomen.
Sindsdien sta ik elk jaar stil bij het graf van Kevin en leg ik een Anjer ter nagedachtenis voor wie hij was en
de hoogste prijs die hij heeft gegeven.
Zelf heb ik tijdens mijn werk ook keuzes moeten maken, tussen leven en dood.
Maar het feit dat ik u dit kan vertellen, maakt het contrast dan soms ook groot.

Ik wil eindigen met een gedicht:
Wanneer burgers en soldaten,
Waar ter wereld hun land gaan dienen.
Is het minste dat wij kunnen doen,
het respect gaan geven dat zij verdienen.
Werkend aan veiligheid voor elk volk,
Ligt er altijd een gevaar, dat van een kogel of een dolk.
Veiligheid en levend naar huis,
Is altijd een streven.
Maar helaas is er ook de werkelijkheid,

Dit ideaal is niet allen gegeven
Of ze nu Anne Frank, Jeroen of Kevin heetten,
Een ding staat vast, we moeten blijven herdenken…OPDAT WE NIET VERGETEN!

Marcel Pascal